Ik ben geregistreerd Tax Assurance Provider en heb toegangcodes

Register en kenniscentrum voor de Tax Assurance Provider

Á la recherche du temps perdu

Eelco van der Enden Door Eelco van der Enden 6 januari 2014 Dit artikel delen

Het nieuwe jaar is begonnen. Vreemd eigenlijk, dat we zo veel waarde hechten aan een ‘tijdseenheid’. Al die stress om zaken af te ronden voor 1 januari. Waarom niet 18 mei? Wat zegt het mij nou als belegger wat de ‘état de lieu’ is van een onderneming op 31 december? Helemaal niets toch. Ik zou eigenlijk per voortduring binnen een bepaalde bandbreedte op de hoogte willen zijn van wat er speelt binnen een onderneming. Jaarrekeningen zeggen mij helemaal niets. Ik geloof dan ook heilig in ‘continuous reporting’ als uitvloeisel van ‘continuous accounting’.

We leven immers in een tijd waarin actuele transparante informatie voorziening niet meer weg te denken is uit de corporate governance. Waarom? Omdat de maatschappelijke stakeholders dat vragen. En omdat goed en kwaadwillende lieden proactief op zoek zijn naar informatie voor smaakmakende publicaties of financieel gewin. Dit laatste kunnen class action advocaten zijn, beleggers of overheden. We kunnen dat leuk vinden of niet maar het is een realiteit waar we mee te maken hebben.

Vandaar dat ik me soms ook verbaas over het defensieve gedrag dat we tegenkomen in fiscale kringen daar waar het gaat over transparantie. De tijd dat fiscaliteit was voorbehouden aan een technische kaste, een gesloten wereld van specialisten, is voorbij. Alle beroepsgroepen hebben hier mee te maken. Medici, advocaten, accountants, politici en dus ook fiscalisten. De transparantie-tsunami die over de fiscale wereld heenrolt is ongezien. Het is voor velen een fenomeen waar het moeilijk mee om te gaan is.

De adviseur/het bedrijf
‘Als ik transparant ben dan’:

  • Kan ik vragen krijgen waar ik geen antwoord op weet.
  • Ziet men zaken waarvan ik liever niet heb dat men ze ziet omdat ze een aanslag gaan opleveren.
  • Blijkt dat ik zelf niet weet hoe mijn fiscale positie er in werkelijkheid uitziet.
  • Ziet iedereen dat ik deals kan sluiten met de fiscus die niemand anders voor elkaar krijgt.

Als Belastingdienst/inspecteur

‘Als ik transparant ben dan’: 

  • Kan ik vragen krijgen waar ik geen antwoord op weet.
  • Ziet men zaken waarvan ik liever niet heb dat men ze ziet omdat ze een aanslag hadden moeten opleveren.
  • Blijkt dat ik zelf niet weet hoe de fiscale positie van het bedrijf er in werkelijkheid uitziet.
  • Ziet iedereen dat dit bedrijf deals kan sluiten met mij die niemand anders voor elkaar krijgt.

En toch is dit de wereld waar we nu mee te maken gaan krijgen. Niemand kan er meer van uit gaan dat gegevens ‘geheim’ blijven. Kijk naar de discussie rondom 67 AWR. Hoe lang houdt dat artikel nog stand? We gaan denk ik hoe dan ook naar een ‘country-by-country reporting’ format. Of die nu komt via de OECD, EU of IRS. Beter dat men goed is voorbereid en in staat is de benodigde informatie uit de systemen te halen wanneer dat geëist gaat worden. Daarenboven dient een goede strategie ontwikkeld te worden hoe om te gaan met de ongetwijfeld vele vragen die meer informatie over de fiscale positie gaat opleveren. Zowel vanuit een marketingtechnische benadering als vanuit een positie van (fiscale) rechtsbescherming.

Op zoek gaan naar zekerheden uit het verleden en stilstaan bij gemiste kansen gaat niemand helpen in de nieuwe tijd. De veel gehoorde lamentatie dat fiscale transparantie niet kan omdat ‘dat bedrijfsgeheimen prijs geeft’ of ‘de concurrentiepositie ernstig benadeeld’ voldoen niet meer, zo ze al hout zouden snijden.

En toch blijven velen hangen in hun verloren historie en op zoek naar het geïdealiseerde fiscale verleden.

Reageer

Blog Archief

Volg Tax Assurance

Ontvang de nieuwsbrief

Tax Assurance

is een initiatief van
Stichting RTAP en Domus Editoria