Ik ben geregistreerd Tax Assurance Provider en heb toegangcodes

Register en kenniscentrum voor de Tax Assurance Provider

In (schijn)gezamenlijkheid

Eelco van der Enden Door Eelco van der Enden 9 februari 2016 Dit artikel delen

Ik kon een glimlach niet onderdrukken toen ik het verzoek van Financiën onder ogen kreeg om vóór 15 februari met suggesties te komen voor het Belastingplan 2017. Niet het gegeven dat de voorstellen budgetneutraal dienen te zijn deden mij glimlachen. Ook niet het feit dat voorstellen van de commissies-Van Dijkhuizen en -Van Weeghel nog steeds actueel zijn. En zelfs niet het gegeven dat de politiek afgelopen jaren talloze voorstellen heeft mogen ontvangen van beroepsverenigingen, bedrijfsleven en wetenschap. Nee, ik moest glimlachen omdat deze oer-Hollandse fiscaal politieke truc alweer uit de kast getrokken wordt: de oplossing in gezamenlijkheid.

We hebben dit gezien bij horizontaal toezicht, bij het fiscaal dienstverlenersconvenant, bij het circus rondom de VAR ,etc. Hoe gaat het in zijn werk? Je nodigt vertegenwoordigers van bedrijfsleven en belastingadvieswereld uit. Je vergadert onder ‘Chatham house rules’. Dat wil zeggen, dat niet naar buiten mag komen wie wat gezegd heeft. Verder hebben de onderhandelaars geen duidelijk mandaat en zijn er geen duidelijke doelstellingen geformuleerd. Om de schijn van draagvlak te creëren moeten wel alle grote partijen aan tafel zitten. Vervolgens worden er wat ideeën uitgewisseld en komt er een of ander document, leidraad of handleiding tot stand. En daar is iedereen dan blij mee want het is ‘in gezamenlijkheid’ tot stand gekomen. Daarmee verkrijgt men politieke goodwill. Maar ondertussen is er vaak niets veranderd. Een kritische opstelling is nu lastig. Als je wel mee doet, heb je achteraf geen recht van spreken. Je bent toch co-creator geweest?

Als je niet wenst mee te werken aan de oplossing in gezamenlijkheid verlies je het recht van spreken. Je weigert immers aan tafel te zitten. In Nederland is het immers goed gebruik dat je ‘in gesprek blijft’. Ook al wordt dat ‘gesprek’ misbruikt om een ‘schijngezamenlijke oplossing’ te ontwikkelen. Een lastige afweging dus. Niet meedoen leidt tot isolement. Wel meedoen tot legitimatie van iets  waar je het niet mee eens bent.

En nu mag het publiek in gezamenlijkheid meedenken aan oplossingen voor het Belastingplan 2017, die budgetneutraal en uitvoerbaar moeten zijn . Dit laatste ter beoordeling van de Belastingdienst natuurlijk. U bent de 5.5% fictief rendement zonder tegenbewijsregeling natuurlijk niet vergeten. Als u plannen inlevert, hebt u draagvlak geleverd, ook al gebeurt er niets met uw idee. Er is nu ‘in gezamenlijkheid’ tot een oplossing gekomen. Als u niet meedoet, heeft u geen recht van spreken. Immers, u doet niet mee.

Is ‘in gezamenlijkheid’ dan slecht? Nee hoor. Zolang er maar geen sprake is van ‘in schijngezamenlijkheid’. Daartoe zullen overleggen aan de volgende voorwaarden moeten voldoen:

  1. Doelstellingen van het overleg worden vooraf helder gedefinieerd en vastgelegd.
  2. Het mandaat van alle betrokkenen is van tevoren duidelijk en vastgelegd.
  3. Chatham house rules gelden niet. Wat besproken wordt mag naar buiten zolang het geen individuele belastingplichtigen betreft.

Hoe transparant en betrouwbaar willen we werkelijk zijn?

Eelco, met betrekking tot voorwaarde 3: de Chatham house rules hebben niet zozeer tot gevolg dat de inhoud niet naar buiten mag worden gebracht, maar dat juist de identiteit van de spreker of deelnemer geheim blijft. Dit laatste is dan niet bevorderlijk voor een uiteindelijke constructieve bijdrage, immers zal je als beroepsvereniging toch wil laten blijken dat je de belangen van je achterban behartigt.
Timo Ponsioen op 11 februari 2016 om 16:36u

Reageer

Blog Archief

Volg Tax Assurance

Ontvang de nieuwsbrief

Tax Assurance

is een initiatief van
Stichting RTAP en Domus Editoria