Ik ben geregistreerd Tax Assurance Provider en heb toegangcodes

Register en kenniscentrum voor de Tax Assurance Provider

Niet aftrekbare aftrekbare bedragen

Eelco van der Enden Door Eelco van der Enden 21 november 2013 Dit artikel delen

Vrijdag 14 november zat ik in een zompig Deens hotel The Financial Times te lezen. ‘Starbucks tax relief’ stond op de voorkant te lezen. ‘Starbuck’s latest income tax bill has been cut to zero by a € 2.7bn compensation charge that it was ordered to pay Kraft Foods over a contract dispute’. Op pagina 13 kopte het hoofdartikel ‘Starbucks claws back $ 1bn of Kraft charge in tax’. Alsof het een duivels schema betrof om geen belasting te betalen. Starbucks had contractbreuk gepleegd, volgens een onafhankelijke derde, en was veroordeeld tot een schadevergoeding. Normale bedrijfskosten dus en gewoon aftrekbaar. Maar de fiscale reputatie van Starbucks heeft zo’n dreun gekregen dat zelfs bij de meest ‘normale’ bedrijfskosten gesuggereerd wordt dat het vreemd is dat deze een positief effect hebben op de belastingschuld van Starbucks.

Neem nu de boete die Rabo moet betalen. Het betreft hier kosten die aftrekbaar zijn in Nederland. Althans zo gaat het verhaal. Nu is de vraag of het wel ‘fair’ is dat de Nederlandse belastingbetaler deels opdraait voor de boete. Je zou er maar aanstaan als bestuur. Welk belang laat je prevaleren? Je beroepen op de wettelijke mogelijkheden en aandeelhouders blij maken door het verlies te verminderen of luisteren naar de ‘cri de coeur’ des volks en op basis van een (niet heldere) ethische norm de boete niet in aftrek brengen. Zou men een risico-afweging kunnen maken waarbij het negatieve effect van het in aftrek brengen kan worden gemeten? Als die ‘negatieve waarde’ minder is dan 25% doen we het wel en als het meer is doen we het niet ... . Helaas werkt het vaak niet zo met ethische kwesties.

Ik vind dit een verdomd lastige kwestie. We leven in een rechtstaat. Kaders waarbinnen wij bewegen zijn vastgelegd in wetten. Buitenwettelijke normen kennen wij natuurlijk ook, maar hoe ver gaan die in fiscalibus? Wat is wenselijk fiscaal gedrag? Datgene wat de huidige administratie wenselijk acht? Die zitten er immers namens het volk. Zo werkt dat. Maar wat als datzelfde volk zich door emoties laat meeslepen en een engerd aan de macht brengt? Is zijn of haar ethische norm dan de lat waarlangs we gewenst gedrag moeten meten?

Ondanks het feit dat ik begrip heb voor buitenwettelijke normen is het probleem nu juist dat ze buitenwettelijk zijn. Wat sympathiek lijkt kan als een boemerang terugkomen. Aan de andere kant weten we waar strikt legisme toe leidt. Een lastig en listig onderwerp … fiscale ethiek.

Zo vroeg een collega van mij zich af waar dit op het aangiftebiljet zou moeten worden vermeld. Goede vraag! Laten we een regel toevoegen aan het aangiftebiljet:

Niet aftrekbare aftrekbare bedragen*                            € …………

*Bedragen die legitiem aftrekbaar zijn maar door het bestuur van de onderneming om moverende redenen niet in aftrek worden gebracht.

Winstpunt van schandalen is dat de fiscale ethiek weer in het brandpunt komt te staan.
Bea Boetje op 22 november 2013 om 09:16u
Zolang de belastingheffing in Nederland amoreel is (bijvoorbeeld IB /VPB heffen over criminele activiteiten, zoals de LIBOR voordelen, welke dat ook mogen zijn) kan niet verwacht worden dat bedrijven zich als moraalridders gedragen. Dus de RABO bank kan die boetes gewoon aftrekken omdat de wetgever bij de tot standkoming van de wet overduidelijk op de hoogte was van het lek van de buitenlandse boetes.
Over de door de RABO behaalde winst agv de Libor fraude is toch ook gewoon winstbelasting betaald neem ik aan. Of vinden we dat Rabo dat dan maar moet salderen met de boete om dat deel dan wel weer af te trekken van de belaste jaarwinst?

Over moraal gesproken zou Rabo dan ook niet de sponsorkosten van de wielerploeg (Die hebben gefraudeerd met doping gebruik) maar als niet aftrekbare, aftrekbare bdragen moeten corrigeren.
Johan op 22 november 2013 om 09:52u
Bijdrage onder persoonlijke titel:
Als feiten vaststaan, is toepassing van de wet en regelgeving mijns inziens geen ethische kwestie. Als de wet duidelijk toestaat een opgelegde boete af te trekken, dan is dat voor alle partijen duidelijk. Als de Belastingdienst zou constateren dat een dergelijke kostenpost niet is afgetrokken, hoe nobel de moverende redenen dan ook zijn, zou wellicht zelfs een ambtshalve correctie (alsnog aftrekken .... ) moeten, volgen. Zo niet, dan verschuift het ethische dilemma naar de belastingdienst. In die zin is betalen van vennootschapsbelasting geen vrijwillige bijdrage.
Interessanter lijkt het te worden als de wet niet duidelijk is. Dan heeft een bedrijf een keuze om een kostenpost al dan niet af te trekken. Ook dat is uiteindelijk meer een praktische dan een ethische kwestie. Bedrijven kunnen dergelijke vragen aan de Belastingdienst voorleggen, verplichten zichzelf dat te doen onder een horizontaal toezicht convenant.
Als een bedrijf ontdekt dat bepaalde afdelingen of werknemers illegale activiteiten hebben ontplooid, dan moeten die activiteiten binnen de bestaande wet en regelgeving fiscaal worden geduid door het bedrijf en de Belastingdienst. Winsten kunnen dan belast zijn, kosten zijn aftrekbaar, tenzij de wet dat anders heeft geregeld.
Echte fiscaal-ethische vragen komen aan de orde als een bedrijf zijn fiscale strategie kiest, of als een bedrijf kan kiezen tussen bepaalde juridische of financieringsstructuren die tot verschillende en meer of minder vergaande fiscale gevolgen leiden. Die beoordeling is dan echt aan het bestuur van het bedrijf. Het interessante is dat het bestuur hiermee wel in zekere mate kan beinvloeden hoeveel winstbelasting een bedrijf betaalt. Dus toch een vrijwillige bijdrage?
Hans Rijsbergen op 24 november 2013 om 20:50u

Reageer

Blog Archief

Volg Tax Assurance

Ontvang de nieuwsbrief

Tax Assurance

is een initiatief van
Stichting RTAP en Domus Editoria