Ik ben geregistreerd Tax Assurance Provider en heb toegangcodes

Register en kenniscentrum voor de Tax Assurance Provider

Pontius Pilatus

Eelco van der Enden Door Eelco van der Enden 13 april 2017 Dit artikel delen

Pontius Pilatus

De OECD verdedigt te vuur en te zwaard het ‘arm’s length principle’ als moeder aller waarheden om tot een juiste interne verrekenprijs te komen. Dat is tegen het zere been van sommige niet-OECD-landen. Die vinden het aanmatigend dat ‘het Westen’ dicteert wat een juiste interne verrekenprijs is.

Fiscale wetenschap heeft afgelopen jaren in duizenden pagina’s theoretische verhandelingen beschreven waarom ‘de lengte van een arm’ wel zakelijk is. Duizenden belastingadviseurs declareerden zich een liesbreuk met het ‘documenteren’ van interne contracten en het downloaden van bedrijfseconomische berekeningen waarom een ‘fair price’ een ‘fair price’ is. Compliancemedewerkers in de hele wereld werden wanhopig om de extra comptabele fiscale aansluitingen te maken. Book-to-statutory-to-tax-to-‘tax position after transfer pricing corrections’. Tot ze er scheel van zagen! En waarom? Om belastingdiensten ‘autour du monde’ te laten zien dat wat fiscaal gerapporteerd wordt in overeenstemming is met het geheiligde Arm’s Length Principle.

En dan blijkt dat het eigenlijk niemand  echt interesseert…. Zo lees ik het verhaal van Vleggeert van de Universiteit Leiden naar aanleiding van zijn WOB-verzoek om inzage te krijgen in de Nederlandse rulingpraktijk. Waar het kennelijk op neer komt is dat als iets binnen Nederlandse verhoudingen ‘kan’, wij niet geïnteresseerd zijn hoe het in het buitenland geapprecieerd wordt. De beleidsnotie stelt letterlijk dat het de verantwoordelijkheid is van de onderneming die de ruling afsluit om de feiten te melden aan buitenlandse belastingdiensten. Ha! Die is interessant. Wij toetsen het arm’s length principle ‘intern’ en niet ‘extern’. Hoe weten we dan of we in Nederland een ‘arm’s length’-transactie goedkeuren? Niet dus. Maar dat interesseert ons kennelijk niet. Dat is verantwoordelijkheid van ‘de onderneming.

Dat klinkt wel heel horizontaal. ‘Wij hebben wel een mening over de fiscale beheersing maar die mening delen wij niet. Dat is de verantwoordelijkheid van de onderneming’. Dat er wel een auditstrategie op wordt gebaseerd die niet kenbaar gemaakt wordt, nemen we voor lief. En iedereen  is blij zolang we elkaar maar met rust laten, ook al weten we allemaal, ergens diep in ons hart, dat het niet klopt. De ‘lengte van de arm’ is wat we er zelf van maken, zonder dat we daarover transparant zijn naar de ander. Wat in het buitenland gebeurt  is niet onze verantwoordelijkheid. Dat is een prachtige Paasmetafoor. Was het niet Pontius Pilatus die 1985 jaar geleden zijn handen ook in onschuld waste? Volgens de lokale wet mag het. Quod non.

Ik voorspel u dat we hier de komende maanden nog heel veel over gaan horen.

Dag Eelco,

Scherpe blog weer. Het zijn inderdaad de (juridisch geschoolde) fiscalisten die bepalen wat de juiste verrekenprijs zijn. Toch best vreemd?

Wat ik nog vreemder vind is dat studenten accountancy met de paplepel wordt ingegoten dat er zoiets is als een interne verrekenprijs als een fiscale verrekenprijs? En dat dit verschil is ingegeven vanwege belastingoptimalisatie. Wat mij betreft te gek voor woorden.
Bas op 13 april 2017 om 16:45u

Reageer

Blog Archief

Volg Tax Assurance

Ontvang de nieuwsbrief

Tax Assurance

is een initiatief van
Stichting RTAP en Domus Editoria