Ik ben geregistreerd Tax Assurance Provider en heb toegangcodes

Register en kenniscentrum voor de Tax Assurance Provider

What’s in it for us?

Micha Keyzer Door Micha Keyzer 25 september 2013 Dit artikel delen

Alweer enige tijd geleden las ik het themanummer Horizontaal Toezicht van het Tijdschrift Formeel Belastingrecht (TFB) 2013/02. Aanleiding voor dit themanummer was het in 2012 verschenen rapport ‘Fiscaal toezicht op maat’ van de commissie Horizontaal Toezicht van de Belastingdienst en het feit dat het fenomeen horizontaal toezicht al weer 7 jaar bestaat (al blijft het de vraag of het exact 7 jaar is).

Na het themanummer uitvoerig gelezen te hebben, kon ik het niet laten om de afgelopen 7 jaar horizontaal toezicht (HT) evalueren. Daarbij vroeg ik mij vooral of er daadwerkelijk iets veranderd is en of de betrokken partijen (belastingdienst, adviseur en belastingplichtigen) inmiddels duidelijk(er) is wat er nu precies van hen wordt verwacht.

Helaas constateer ik in het segment waarin in werkzaam ben (het zogeheten GO ‘Grote Ondernemingen’-segment) dat veel van de betrokken partijen nog steeds worstelen met het fenomeen HT. Deze partijen hebben dan ook (al dan niet terecht) vaak de indruk dat het vooral de belastingplichtige is waarvan wordt verwacht dat deze daar tijd en geld in investeert.

Deze belastingplichtigen beseffen heel goed dat HT (en het daarbij behorende TCF) zeker ook in hun eigen belang is. Maar helaas kan men daarbij het gevoel toch niet volledig onderdrukken dat van hen wordt verwacht dat zij een groot deel van het werk van de belastingdienst moeten overnemen en ook nog zonder een bijzondere incentive. Dat wil zeggen, de incentives die een convenant met zich meebrengen zijn vaak in het GO-segment, met eigen klantencoördinatoren, ook zonder convenant al aanwezig. 

Zeker in de huidige economische malaise waarin ondernemingen hun uitgaven en kostbare tijd nog langer afwegen, hoor ik dan ook steeds vaker dat ondernemers het gevoel hebben dat een ‘ouderwetse’ controle weleens goedkoper kan uitpakken. Dit mede omdat men bij  ondernemingen vaak ervan overtuigd is dat ze het fiscaal op orde hebben, maar ook gezien de frequentie van controles.

Dit gevoel leeft zeker niet zonder uitzondering bij alle ondernemingen die in aanmerking komen voor HT. Maar voor mij is iedere onderneming waar deze gevoelens leven er één te veel. Om deze signalen en het gevoel dat het uitsluitend de onderneming is die investeert, tegen te gaan zou de  onderneming die deelneemt aan een HT-traject een financiële incentive geboden  moeten worden. Dit idee is zeker niet nieuw maar er is tot heden niets mee gedaan.  Maar waarom eigenlijk niet? Verboden staatsteun, geen level playingfield? Ik weet het echt niet.

Tot die tijd vrees ik dat één van de meest gestelde vragen van de belastingplichtigen die worden verzocht om aan een HT-traject deel te nemen blijft: 'What’s in it for us?'

Mijnheer, ik deel uw conclusie. Zie mijn artikel in Het Register, najaar 2012, met letterlijk dezelfde conclusie /slotvraag.
Frans Provoost op 29 september 2013 om 22:52u
Geachte heer Provoost.

Ik ken uw artikel helaas niet maar ik denk dat hiermee wel wordt aangetoond dat deze vraag bij een ieder die met HT te maken krijgt (nog steeds) leeft.

Groet,

Ps: Waar kan ik uw artikel teruglezen/vinden?
Micha Keyzer op 30 september 2013 om 10:36u

Reageer

Blog Archief

Volg Tax Assurance

Ontvang de nieuwsbrief

Tax Assurance

is een initiatief van
Stichting RTAP en Domus Editoria